Sepia hatırası yorgun gözlerin zemherin
kulaklarıma dem vurup andığım gecelerin
yahut ihanetler silsilesinden kurtulmuş mavzer
akan şakağımdan intihar süsü kem gözlerin
Elbet vardır titreme krizleri gecelerin
üşüten anılar elbet hissettirir gerçeği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta