Séparation / Révolte / Lune
Depuis ton départ le temps rapidement a répandu la tristesse
A présent rien n'est plus pareil
Impossible est l'arrêt face à la fatalité de la mort, ton absence ne s'arrête pas
Tandis que nos mains s'activent à augmenter notre différence
Dans notre vie
Les allées et venues n'ont plus aucun sens
La nuit où je t'ai perdue
Une femme qui te ressemble a embrassé un homme sur le front
Sombre était la rue, les bruits se confondaient aux ombres
Dieu écrivait ses poèmes sur mon palais
La nostalgie donnait naissance à la douleur au coin de tes lèvres
Un silence instantané, une quiétude immédiate ont fait naître la tempête en moi
Dès le premier cri que j'ai entendu
Des mots trompeurs de ton dictionnaire,de la solitude j'ai tout appris
Je me suis allongé dans les bras du matin,
Et, à son moment le plus vulnérable, l'ai abattu d'un coup fatal
Oh Séparation, fais toi-même le compte à rebours en commençant par le trois
trois,deux,un,
Je suis, de même que le matin, tombé sur le trottoir
Les morts des trottoirs sont toujours nus
Lune, par pitié, habille-moi de papier journal...
Emrah Çetinkaya
Çeviren: Feé SUSU
Emrah ÇetinkayaKayıt Tarihi : 10.5.2009 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türkçesi aşağıdadır. Ayrılık / İsyan / Ay / Vakit, hızla hüzün salgıladı ayrılığın ardından, Hiç bir şey eskisi gibi değil artık bıraktığın yerde, Durmak, ölümün yaradılışına ters, durmuyor yokluğun Aramızdaki farkı açtıkça ellerimiz /Gel/melerin ve (-) /git/melerin hiçbir anlamı yok bizim hayatımızda. Seni kaybettiğim gece, Sana benzeyen bir kadın, bir adamı alnından öptü, Karanlıktı sokak, sesler gölgelere karışıyordu Tanrı, şiirler yazıyordu ağız boşluğumda Özlem, acıyı dudaklarının altında doğurdu, bir anlık sessizlik,bir anlık durgunluk içimde derin bir fırtınaya dönüşüyor duyduğum ilk çığlıktan sonra ben yalnızlığa dair herşeyi Seni kandıran sözlüğün kelimelerinden öğrendim Uzandım sabahın koynuna, Sabahı en zayıf anından vurdum. Ey ayrılık; sen kendin de üçten geriye doğru say Üç, iki, bir. Sabahla beraber bende düştüm kaldırıma… Kaldırımda ölüler hep çıplaktır; Ne olur üstüme gazete giydir, ay… Emrah Çetinkaya
Yine şiir ve yine ayrılık
Sevgilerimle Kardeşim
TÜM YORUMLAR (1)