Sessiz ve ıssız bir sokakta yürüyorum.
Yaparakları dökülmüş bir ağaç kadar yalnızım.
Yağmur hafif hafif çiseliyor.
Sokak boyunca ilerliyorum. İçimde sen ve yokluğunun tarifsiz acısı.
Az ilerde bir kaç sokak çocuğu bir atesin basinda.
Onlarin yanına gidiyorum seni soruyorum.
Ama sen yoksun
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta