Sessiz ve ıssız bir sokakta yürüyorum.
Yaparakları dökülmüş bir ağaç kadar yalnızım.
Yağmur hafif hafif çiseliyor.
Sokak boyunca ilerliyorum. İçimde sen ve yokluğunun tarifsiz acısı.
Az ilerde bir kaç sokak çocuğu bir atesin basinda.
Onlarin yanına gidiyorum seni soruyorum.
Ama sen yoksun
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta