Sensizliğin ilk sabahında seni düşünüyorum.
Baş ucumda sana yazdığım sitemli şiirler,
Karanlığa sarılıp kimsesizliğimi yudumluyorum
İnce ince kanayan yüreğimin sesini dinliyorum.
Yine kalemim esir düşer bitmez sancılara,
Hece hece satırlarıma sen düşüyorsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta