Sensizlikten Öldüm Ben Şiiri - Ensar Türkay

Seninle olmak varken
Sensizliği çeke çeke öldüm ben
Varlığına alışmak varken
Yokluğunla arkadaş oldum ben

Gel yokluğunu haram et bana
Yokluğunda kavruldum yana yana
Yollarını gözledim kana kana
Yokluğunu değil varlığını helal et bana

Sensiz geçen günlerde
Konakladım hasret çöllerinde
Hep yaz yağmurlarını bekledi yüreğim
Hep seninle olacağı günü düşledi kalbim

Seni sevmek; yaşamaya başlamak demek
Gözlerine seyretmekle eş anlamlı cenneti görmek
En güzel şarkıyı dinlemekti; sesini işitmek
Mutlu olmama yeterdi; kalbimde olduğunu bilmek

Dertleri yok etmeye yeterdi; bir tebessümünü görmek
Dualarımı süsleyen kelime idi; Rabbimden seni istemek
Yaşamak demekti; gelecekte senin olduğunu bilmek
Sonsuzluğa yelken açmaktı; seni gelinliğin ile alıp gitmek…