Issız bir sahil gibiyim şimdi,
Bıraktı gitti denizlerim...
Ne o özlem mavilerim kaldı
Ne de yanıp sönen pırıltılar...
Ağlayan bir çocuk gibi dokunur gözlerin,
Böyle çaresizliğimi, yalnızlığımı hissetiğim akşamlarda
Silikleşen herşeyin içinde; bir sen kalırsın değişmeyen.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta