Sensizlik Desinler Şiiri - Fırat Özcan

Acının, derdin, kederin, hüznün,
Ne kadar musibet varsa, adı silinsin.
Sensizlik densin hepsine.
Zira başka hiçbir kelime,
Bu kadar yokluğa yetmedi.

Dün bir bardağa sensizlik koydum,
Alabildiğince gözyaşı üstüne.
Masanın iki ucunda iki sandalye,
Birinde sensizliğim,
Birinde de ben.

Sonra bardağı dudaklarıma götürdüm,
İçtikçe çoğaldı sensizlik.
Kapı da aralık kaldı bütün akşam,
Gelmeyeceğini bile bile.
Gece ilerledi, sandalye iz bıraktı yerde,
Sensizlik yeryüzüne bile ağır geldi.

Sabah olunca masayı topladım,
Sensizliği döktüm lavaboya,
Gitmedi.
Bazı şeyler atılmıyor,
Ancak insanın içine taşınıyor.