Sensizlik 2 Şiiri - Melahat Çetinkaya

SENSİZLİK

Kuş uçmaz,kervan geçmez
Yaşanılmaz bir şehir ,
Çırpındıkça battığım
Boğulduğum bir nehir.
Ne bir ses,ne bir nefes
Ne de bir selam gelir ….

Hazan bile değil bu,
Kara kıştır bildiğin.
Kar fırtına ve tipi
Kalbim aç kurtlar gibi,
Anılarda saklanan
Sevgi avına çıkmış.
Çığ düşer çığlığmdan
Sana giden yollarım
Birer birer kapanmış.

Hangi dala tutunsam
Elimde kalı
Hangi umuda sığınsam
Beni çöl ortasında yalnız,susuz bırakır.
Gönül yorgun ben yorgun

Say ki,
Azgın dalgalar ortasında
Batmamak için direnen
Su almış bir gemiyim ben
Ve bu gemiden, kaptanı olmuş ilk giden.
Tayfalarla miçolar anıları
Can simidi yok sarılacak,
SOS verir durmadan
Denizin ortasından..

MELAHAT ÇETİNKAYA