Sensizlik Şiiri - Şeyhmus Çelik

Sevgilim, çok zamandır değmedi ellerin yüzümün acısına
Çok zamandır öpmedi avuç içini dudaklarım
Zaman durmadı
Hasret esti ikimize
Kaç ayaklarını üşüten mevsim geçti
Yapraklar asfalt oldu yeryüzüne
Her serilişte bir yaprak aldım yanıma
Belki mevsim bize döner diye
Sol tarafımı titreten bir üşüme
Karın ağrısı
Mide bulantısı
Geçmeyen bir sızı
Ruhumdan bedenime yayılan hastalık telaşı
Özlem kavuruculuğu
Hasret yeli…
Sevgilim;
Sensizlik,
Kimsesiz kalmış bir çocuk kadar acı verici