Sensizliğin Sesi Şiiri - Ablük Koç

Hüzünle doluyum bu akşam
Sebebini bilmiyorum sadede yazıyorum
Sensizlikle doluyorum her akşam
Yine seni düşünüp muallaka yürüyorum

Derdimi anlatamıyorum kimseye
Sadece kelimeler biliyor yalnızlığımı
Onlar katlanıyor yalnızlığıma
Meçhule doğru apar topar kaçıyorum

Yürüyorum sadece yavaş adımlarla
Yağmurun altında galiba üşüyorum
Yalnızlığın sesi umrumda değil
Ben en çok sensizlikten korkuyorum

Yanımdan arabalar geçiyor
Bozuyor yalnızlığın hoş sesini
Ama sensizliğin sesine çare yok
O sesten nasıl kurtulacağım, bilmiyorum