Güneşsiz sabahlara uyanıyorum her gün
Kara bulutlar kapatıyor ışığımı
Bir umut belki çıkar gelir diyorum
Olmuyor üşüyorum.
Önceden sümbüller kokarken bahçelerim
Şimdi leş kokularıyla açıyorum gözlerimi
Kırlangıçların ötüşünü duyarken rüyamda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta