üzeri solmuş yapraklarla kaplı
boş bir bankta otururken
sensizliğim geliyor aklıma
renksiz hayallerle dolu gözlerim
kanamaya başlıyor
haykırıyorum boş sokaklara
ve son kadehimi kaldırıyorum sensizliğe
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta