Bomboş dünyam anlar yüzüme bakan
Yok eder billâhi yokluğun her an
Kahrederim sensiz doğan güneşe
Sensizliğe isyan başlar köşemde
Seninle başlarım ah hülyalara
Dalıyorum yine ben hayallere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel yazıyorsun Mehmet.. Saygılar sunuyorum..
Her yudumda içtim gözyaşlarımı
Gel de gör benim bu hallerimi
Geceler bilir bir tek dertlerimi
Sensizliğe isyan başlar köşemde
güzeldi,begeni ile okuduğum şiir için,şaire tebrikler
Mustafa Yiğit
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta