Sessizliğe sığınan ruhun yıkıntılarından bir parça bu kalp
Elde avuçta kalan yarım görünmezlikler, bilinmezlikler
Tek tek saydım içime atılan çizikleri bedenimin hapishanesinde
Yokluğunda saymayı unuttum, sayılara uydum
Karanlık, sert ve acımasız, ağlayan duvar oldum…
Sana varıyordu tüm kelimeler, bir bir ağlıyorlardı eksikliğine
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta