Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
herşeyin üstündeki meleklerdir anneler, özlem duymak, yanlarında olmak, dizlerinde uyumak dünyalara değmezmi?
Ne mutlu şiir yazılan anneye ki...Koşulsuz seven,biz evlatlarının üzerine titreyen annelerimize ne yazsak azdır diyorum.Başarılar ....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta