Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Karanlık çöktü, vakit akşam.
Caddeler boş, sokaklar ıssız.
Ortalıkda dolaşan,
Ölüm sessizliği yalnız.
Pencereden süzülen hava,
Nasıl da boğucu.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta