Saat on ikiyi çoktan geçti
Göz kapaklarımda nöbet tutan hayalin,
Yavaş yavaş aralıyor yüreğimi
Ne o vazgeçti nöbetten,
Nede ben beklemekten.
Yani sen olamadık,
Birbirimizi bırakamadık!
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta