Sen ki cıvıldayan kuşların ezgisinde bir parça
Bense aşkın içinde ölümü bekleyen bir tutsak
Nedensiz gidişin seneleri kovalarken
Şimdi bir cemre daha düştü gökyüzüne
Ela gözlerini süzdüğüm ilk günkü gibi
Bizim ağaçlar yeniden beyaz çiçeklerle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta