hiç olmadı sensiz,
hep bir parçan vardı,
adını duydum kimi zaman,
sesin kulaklarımda çınladı,
kokun sardı her yanımı,
ruhun işledi ruhumun derinliklerine,
sensiz olmadı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize kaleminize sağlık tebrikler
Sedat bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta