Yıldızlar sönük ay karanlıktı,sensiz ilk gece
İçtiğim meyler seni unutturmaya yetmeyince
Ateşin düştü içime kor,kor oldu sönmeyince
Sensiz olmak ne zormuş,öğrendim dün gece
Bütün bedenim yorgun düştü,sensiz ilk gece
Sarıldım yokluğuna,gecenin ayazı çöktükçe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta