Yatağım yine boş, sabah olmuyor
Çekerim dertleri, çilem dolmuyor
Yanımda olmasan, güneş doğmuyor
Sensiz gecelerim, geçmek bilmiyor
Nereye bakarsam, karanlık gece
Adını yazmakta, karıştı hece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gecelerin o soğuk yüzü şiirlerinizle dile gelmiş Midayet Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta