O kadar büyük hüzünleri sırtında taşıyacak kelimeleri hala bulamıyorum
Belki de sırf bu yüzden...
Adına bir tek şiir bile yazamıyorum..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gel ağlatma dicem ama imkansızdı dimi unutmuşum.bu aralar çok unutkan oldum ama nedense hep aynı şeyi unutuyorum; imkansızlığı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta