Adı benden ruhu senden bir yalnızlıktı sürdüğüm.
Bir ömrü sualsizce kaplayan mevsimlerim vardı.
Yokluğuna yaprak döküp ağlayan bu ilk dönüm;
Mutluluk güllerini çaresiz solduran sonbahardı.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta