Puslu bir hüzündür yalnızlık
Şehir sislere gömülmüşken
Kendi sisinde boğulan...
Hep yanlış zamanların yangınıdır
İçimi ürperterek koşan çocuk
Sensizliğin kısırdöngüsünde...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




'' anlamayanlar muhtemelen sevmeyi bilmeyenlerdir..tebrikler çok güzel bir şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta