Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Bir yerde, bir söz, bir söze dokunup alev kesiliyor. Bir dize çıkıp geliyor buharı üstünde. Ve kim bilir nerede, durup dururken, biri, bine âşık oluyor. Orada dünya yeniden kuruluyor, hayat yepyeni bir anlama kavuşuyor. Biraz ötenizde bir anne, yüzü güneş gibi parlayarak, yeni doğmuş çocuğunu ilk kez kucaklıyor. Belki de siz, şimdi, çayınıza bir şeker atarak gülümsemeye duruyorsunuz. Sonra kendi kendinize, ‘nefes alıyorum ve hayal ediyorum’, diyorsunuz, ‘öyleyse bütün saadetler mümkündür’! İstanbulsuz kalsak bile... Tebrikler efendim, kaleminiz daim olsun...
2,5 dizede meramını anlatan sevgili şairi kutluyorum. paylaşım için teşekkürler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta