SENSİZ
Bir gün daha geçti,işte sensiz.
Sofalar sensiz, kapılar sensiz.
Bekar odamı paylaştığım,
Duvarlar sensiz, aynalar sensiz...
Sensizlik sarmış dört yanımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğine sağlık
Körkütük mısralar gibi, sessiz
Ben çaresiz,çare,sensiz
bazen siir cok sey söyler, bazen sesiz bir sarki olur.. yüreginize saglik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta