Kirli ilişkilerde gözüm yok ki benim,
Gecelik değil benim sevgim.
Çıplak ve ateşli vücutlara değil,
Gizemli ve sıcacık yüreklere hasretim.
Ne İstanbul’un muhteşem geceleri,
Ne Boğaziçi’nin deniz kokan bedeni...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta