Yetişkin kalıbına bürünmüş çocuktur her insan. Herkes yüreğinde bir çocuk taşır "yetişkinlik" sıfatı altında.
Herhangi bir konuda kırılan o çocuktur aslında. Üzülen de o'dur mesela; üzünülen zamanlarda. Ağlayan da o çocuktur, en ufak sebepten kıpır kıpır neşelenebilen de. Önce yüreğindeki çocuğu sahiplenmeyi bilmeli insan. Önce onu sevmeli ve sarmayı bilmeli insan.
Asıl "SEN" o çocuktur işte!
Yetişkin de olsan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



