Sahibi kayıp bir arayışın izi avuçlarımda,
İstanbul gecelerinde tanıdık bir iz sürüyorum,
Sokak lambalarını sayıyorum
1,2,3......30...!
Bir rüzgar esiyor hepsini söndürüyor
ve başımda şimdi bir sürü bela var
ama en büyüğü sensin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta