Karanlık geceler seni korkutmasın
Yıldızlar en çok derin gecelerde parlar
Kırılan hayallerin küllerinden
En asil umutlar kanat çırpar
Bir gün aynaya baktığında
Yüzünde hayatın izlerini göreceksin
Yorgun ama gururlu bir biçimde çıkarsan
İnsanların karşısına
O zaman anlayacaksın…
Hayatta hep tek başına olacaksın
Bazı şeyleri tek başına yapacaksın
Düşmeden büyüyemezsin
Her düşüş yeniden kalkmanın yemini olur
Çamurlara da bulanabilirsin
O çamur hayatın gerçekleri
Her yara, bir mazinin eseri
Kaybettiklerinle değil, vazgeçmediklerinle sensin
Dağlar Özügüç
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!