Mevsimler dönerken kıştan bahara
Aşk ile yeryüzüne dökülen sensin
Sararmış yaprağı solmuş çiçeği
Sevgiyle yeşertip açtıran sensin
Geceyi sararken zifri karanlık
Bir yıldız misali parlayan sensin
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta