Damlalar ile zuhurun
Âdem olup göründün
Türlü libaslara büründün
Bana benden yakınsın
Ben ben değilem, sensin
Vücutlarda gizlenirsin.
Bu hasret, kesret niye
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Ne güzel duygular, ne kadar zarif bir şiir.
Sayın Çetinkaya gönülden kutlarım sizi ve naif
yüreğinizi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta