Şenol Doğan Şiirleri - Şair Şenol Doğan

Varlığı doyumsuz heyecan,
Var olduğu yer cennetin olmalı ..
Gülen kısık gözleri,
Nasırlı olsa da,
Öpülesidir çiğdem kokulu elleri ..

Önemi yok kim olduğunun ..
Gün olur da denk gelirsen ..
Duygularını anlatan birine ..
Mümkünse ruhunla dinle ..
Gir gözlerinin içine ..

Ne zaman;
Nar çiçeği kıvamında dem'lense özlemin ..
Uzanıyor uzaklardan ..
Burun ucundan tutkuyla öpüyor gibiyim ..!
Kanatlarından yakaladığım zamanı,
Sensiz yarınlara yürümesin diye,

Biraz beyaz peynir yanında kavun ..
Vapurun sol güvertesinde oturmuş ..
Oturmuşta rakının dibine vurmuşum ...
Elimde teli kırık sazım,
Hırçın dalgaları yalayan bir türkü tutturmuşum ..

Aç kollarını kadim İstanbul !
Kaldır başını ruhunla sar beni ..
Biliyorum sır değil !
Sen şiirlere ben sana meftunum ..
Bugün de penceresiz kaldım,

Yine duygularıma duyarsız !
Beyaz papatyasız bıraktı bahar ..
Anılarımla sorgudayım ..
Seni okuyorum sabaha kadar ...
Yorgunum !
Mola verdim geceye,

Özlem soluduğun gecelerde,
Sanma ki uzaklardayım ..
Bize öykünen mevsimlerde,
Öykümüzün yazıldığı koyu maviliklerdeyim ..
Gözlerim kenetli yağmur gözlerine,

Sen gidersen;
Karalara
bürünür bu şehir ..
Bakarsın !
Son bakışlarına takılır,

Limon ağaçları sabah korosuna başladığı ..
Gün batımı bakır rengine büründüğünde,
Bil ki !
Derin gölgelerin iyileştiği yerdeyim ..!
Düşlerime sağır sarı gecelerde ..

An gelir ..
Yorgun hislerimize konuk olunca şiirler ..
Yüreğimizi titretir bir hece,
Ruhumuza dokunur tatlı bir gülümseme ..
Özgürce gezinir mıh gibi çakılır zihnimize ..!