ŞENOL DENİZCİ HAYATI
İstanbul'lu emekçi bir annenin ve Şair bir babanın en küçük oğullarıyım.
Kalemle yakınlaşmam ilkokul yıllarıma dayanır. Kalemime aşk, yalnızlık, sosyal ve bireysel yoksulluk/yoksunluk yön veren ögeler olmuştur.
1996 doğumlu bir kızım var. Yalnız yaşıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!