22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Elimi tutmaya üşenen ellerin
Sus pus kalan bülbül dillerin
Öpmeye ürperen dudakların
Meğer ayrılık havanmış yaklaşan.
Sessizce yetmişti bakışındaki mana
Son bir vuruşla umudu yıkmaya,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




güzeldi...tebrikler...
Sağ olun, var olun. Ziyaretinizden onur duydum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta