Gözlerimde hüzün'ü kaldı, karanlık geceye batan güneşin kızılında kalan gülüşlerin..
Etrafında yıldızlar kümelenmiş ay'ın parlak şavkında yansıyor sülüetin..
Gece karanlığına sessizlik dem vursada tan'dan doğarken şafak güneşi! ! !
Kulaklarımı sağıreden sessiz çığlıklarım sensiz haykırışlardan son bulur belki..
Haydi güneşim ol doğ üzerime aydınlığınla, karartan geceden senli uyandır beni..
kutup güldane..şairin kırık kalemi..06/07/2011
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Haydi güneşim ol doğ üzerime aydınlığınla, karartan geceden senli uyandır beni..
Hüzündü
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta