Zaman gece yarısını geçiyor
hüzünler yağıyor kimsesizliğime
insanlar geçiyor buğulanan gözlerimin ardından
Telaşla
Her adım atışımda astıma kesmiş kentin nefesi işliyor içime
Bırakma tut gözlerimden düşeceğim
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




hüzün kokan istasyonlarda
Hasret yüklü trenlere uğurlayıp kendimi,
Ateşe verip gidiyorum senli düşlerimi
Muhteşem bir finalle taçlandırılmıştı şiir.
Bazen küllerinden yeniden doğar umutlar. Umutla başlar her şey yeniden.
Kutluyorum Sevgili Asi... Nicelerine....
Yürekten dile ve oradan kağıda dökülen içli duyguların şairini tebrik ederim.Selam ve Muabbetlerimle.
Yürek sesimizin içinizde oluşturduğu baharın içinizde kımıldanışı gibi yeniden canlanış ve içimizde yaşam sevincini şiirle buluşturan içtenliğini dizelerine yansıtmayı başaran şairi canı yürekten kutlarım.Saygılarımla.
Yansa iyi de yanmaz ki o düşler.Onca yaşanmışlığın hesabı yapılıyorsa hala ve hala bıraktıkları çevreliyorsa etrafını daha çok trenler beklenir binmek için...Kutluyor,saygılar sunuyorum Sn.Yılmaz..
Düşler iyidir de, 'görene umut verirse, hayra yorulursa' iyidir...
Ama şiir öyle demiyor... 'Bitti!' diyor kısaca...
Kutlarım şiiri ve sizi Asi Bey...
çok güzel bir şiir okudum
Nefesimle ısıtmaya çalışıyorum şimdi
hüzün kokan istasyonlarda
Hasret yüklü trenlere uğurlayıp kendimi,
Ateşe verip gidiyorum senli düşlerimi
Böyle bir veda olmamalıydı; sevgi çiçeğin ne olacak? Mutlaka ağıtlarda kalacak! Yaşamın gerçeği, keşke gönlünde büyüseydi!
Tebrikler... 10 puan +ant. Dualarımla...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta