Seninleyken
Gök yüzündeki bulutlar kadar
Ayaklarım yerden uzak
Gün ışığında koşan çocuklar kadar
Mutluydum
En büyük acı senle konuşamamak
Sesini duyamamaktı
Herhangi bir hüzün
Herhangi bir keder yoktu
Senden uzak olmanın dışında
Zaten hep benleydin de
Yanımda olmasan da
Aklımdaydın her an
Seninle buluşacağımı
Düşünerek avunurdum
Şimdiyse ayrıyız
Terk ettin beni yaptığım
Ve ilerde yapacağım hataları
İleri sürerek
Ve hala kalbimdesin
Görüşmeye dair tek bir umut olmaksızın.
Kayıt Tarihi : 11.12.2005 12:57:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Hasan Cangir](https://www.antoloji.com/i/siir/2005/12/11/senleyken.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!