İğdeli’dir benim köyüm, dağa yaslı
Rüzgârı sert eser, insanı haslı
Her hanesi emekle, sabırla süslü
Taşı toprak değil, alın teridir
Sabah olur duman tüter bacadan
Selam gelir uzaktan, sıcakcadan
Yabancı ayırt edilmez kapıdan
Gönül bizim köyde ortak yeridir
İğde kokar bahar gelir gelince
Toprak uyanır güneş gülünce
Çocuk sesi karışır serince
Hayat sade ama pek derindir
Kışı ağır gelir, kar diz boyudur
Soğuk vurur amma yürek sıcaktır
Bir tas çorba kırk yıla hatırdır
Paylaşmak bu köyün töresidir
Atam bu toprakta iz bırakmıştır
Anam sabrı ile ev kurmuştur
Her taşında bir dua saklıdır
Geçmiş bugünle burada birdir
Gurbet alır nice canı bizden
Ama kopamaz kökümüz yerden
Nerede olsak bir yanımız özlem
Aklımız hep İğdeli’dedir
Adımı sorana gururla derim
Ben Şenkaya’dan, İğdeli’denim
Bir ömür taşırım bu güzel yerin
Adını kalbimde mühürledim
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 15:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!