Seninleyken kendimi..
üstünde şeffaf basamakları olan, bir gölün üzerindeymiş gibi hissediyorum.
Öyle ki..Affedilmessi kolay hatalarda bile üzerinde durduğum o şeffaf basamaklar..
Çözülüyor..Kendimi saniyeler içinde suyun binlerce metre altında buluyorum.
Derinliğin arğmağan ettiği o karanlıkta bir hiç gibi yok oluyorum..
Çok korkuyorum, bilemezsin. Çözüldükçe, parçalandıkça,yok oldukça!
Gözyaşlarım bile belli olmuyor ki!
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta