geceye hasret gozlerım...
gune doğan güneş ile başladım belki
ama ne kadar yüzüm güldü ben bile bilmiyorum?
havanın kararması ile benimde duygularım karardı biran
ama ne fayda yüreğime geçiremedimki söz.
şimdi yokluk saatlerinde seni bekliyorum
yanlızlık denilen o kacaman boşlukta seninleyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta