Seni ilk gördüğüm an
Bir isim, bir insan olmaktan çıktı;
Bir ihtiyaç oldu.
Gülüşün…
İnsanın yüzüne değil, yüreğine doğan bir güneş gibi.
Bakışın değdiğinde bana içimde sakladığım bütün kışlar çözülüyor.
Sana dokunmak bir tene değmek değil, varlığına sığınmak gibi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta