Dokundun, içimde kıyamet koptu.
Yanımdan usulca saçların geçti,
Zaman durdu, dünya sustu.
Seninle yanarken, kim söndürür bu ateşi?
Gözlerin bir şarap misali beynimde,
her yudumda daha çok sarhoşum.
Hayalin, gecenin en sıcak yerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta