Gecenin sessizliğinde seni aradım; ay ışığında değil, kalbimin en karanlık, en korunaklı köşesinde buldum seni. Her düşüncemde, her nefesimde senin adın vardı. Her adımımda senin izini aradım, her rüzgârda senin kokunu duydum. Her yağmur damlasında, sanki sana yazılmış gizli bir şiiri okur gibi varlığını hissettim.
Ben seni rüzgârın savurduğu yapraklarda, düşen her damlada, yağmurun ince melodisinde, toprakta açan çiçeklerin en sessiz fısıltısında sevdim. Gözlerimde biriken her damla, sana duyduğum özlemin iziydi. Her damla bir şiir, her şiir bir umut, ve ben bu umuda tutundum.
Seni kalabalıkların içinde değil, sessizliğin en derin köşelerinde, kimsenin ulaşamadığı anlarda sevdim. Gözlerin bana hayatı fısıldarken zamanın akışını durdurmayı sevdim; dünyayı unutmayı, sadece senin varlığında kaybolmayı.
Ben seni konuşamadığım sözlerde, okumaya kıyamadığım mektuplarda, hatıralara sakladığım sessiz cümlelerde sevdim. Sana dair her anıyı büyüttüm, sakladım; kimseler göremedi, kimseler bilmedi. O anların tadı, yüreğimin en gizli bahçesinde açan çiçekler gibiydi.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta