Gelip yapışınca gözlerime gözlerin,
Değince sesime sesin,
Savrulur solgun yaprakları düş bahçemin.
Uyanır seninle kış uykusundan mevsimlerim.
İşte o an dokunur mevsimlerime baharın her cemresi,
Düşer ümitsizliğin son kalesi.
Sona erer uzun ve soğuk karakışlar,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta