Seninle Taddım Şiiri - İbrahim Tamer

Başını topraktan çıkarmış gül fidanı gibiydim
seni görmeden önce, yapraksız,domurcuksuz ve yapayanlız.

Sevgin, ilginle yeşerdi, sana duyduğum büyük aşkım, tıpkı Güneş aldıkça domurcuklanıp çiçek açan gül gibi.

Hayat verdin bedenime,öptükçe dudaklarımı, damla damla yağmurun düşüp, toprağı öptüğü gibi.

Aşkınla doldu ruhum,mutluyum,uçuyorum,
Bahar neşesiyle güle konan kelebek gibi;
Çiçek özünden aldığını işleyen arı misali,
Sevgimi, aşkınla yuğurup bal yaptın beni.

Beni her sarışında sanki, yeniden doğdum,
Aşkı,sevgiyi ben ilk ama ilk sende buldum,
İlk defa soyundum,ilk ama ilk seni sevdim;
İlişkiyi öğrettin bana,ilk sende erkek oldum.

Dur kalkma,uzan üstüme, sana doymadım,
Bu benim ilk gecem,başka kadınla olmadım,
Sen ilksin hayatımda,başka kadın soymadım;
Hadi, gel bir daha,cünki ben,çünki ben, hiç böyle mutlu olmadım.

(Neumünster/Almanya..01.08.2003)