Gözlerin, fırtınadan kaçan gemilerin sığındığı bir liman,
Gülüşün, kurak toprakları yeşerten o ilk nisan yağmuru.
Sana bakmak, zifiri karanlıkta kutup yıldızını izlemek gibi;
Öyle sarsılmaz, öyle parlak ve öyle yol gösterici.
Sesin, kulaklarımda yankılanan en eski, en huzurlu senfoni,
Varlığın ise ruhumun kış ortasında bulduğu o saklı güneş.
Seninle olmak, uçsuz bucaksız bir denizde rüzgarı arkasına almak,
Zamanı bir kum saati gibi çevirip, sonsuzluğu yudumlamak.
Ben senin gölgene sığınmış yorgun bir gezginim,
Sen ise her adımda zor ulaştığım o en görkemli zirve.
Yüreğimde bir mühür gibi taşıdığım tek bir gerçek var:
Dünyam seninle anlam bulur seninle sonsuza kadar..
Ahmet Gürkan
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 00:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!