Zehir oldu hayat.bınlerce çilenin bir sendin gülü;
şimdilerde sende soluyorsun.derken bana sana uzağım
kahredıyorum o aldanışlarıma,nefes bıle alamıyorum,sensızken.sabahın tan yerınde
yada akşamın karanlığın da gelip geçen
tüm saatlerde sana yaşıyorum.
işte sende gidiyorsun,bu son trenle
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta