Seninle adımlamadığım bir şehir var içimde,
Kaldırımları bizi bekleyen, sessizce.
Seninle başlamayan bir hikâye var düşlerimde,
Sayfaları boş, harfleri yazılmamış hece.
Seninle görmediğim bir güneş var ufukta,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta